DZIECKO 

W naszym życiu, od najmłodszego do najstarszego, musimy stawiač czoła przeciwnościom jakie niesie świat: zimnu, suszy, kataklizmom, chorobom, wojnom, przemocy czy nieuczciwości.

Nie możemy zapominač, że żyjemy jak na wulkanie. Faktycznie nasza planeta, która unosi się we wszechświecie jest jedną wielką ognistą kulą. Na jej ledwie ostygłej powierzchni utworzyła się skorupa, która unosi się na tej stopionej materii: i to jest właśnie ten "nasz świat" na którym żyjemy.

Oczywiście, w tej rzeczywistości nasza sytuacja nie jest zbyt pewna, jesteśmy wrażliwi i słabi jak niemowlę, które bez pomocy rodziców nie miałoby żadnej szansy by przeżyč.

Tak już jednak jest! I nie możemy na to nic poradzič. Lepiej więc byśmy mieli zupełną i całkowitą ufnośč do Boga. On nas stworzył, kocha nas i chce nas prowadzič. Potrzeba jednak abyśmy ponownie stali się wobec Niego jak dziecko w ramionach matki.

Pozwólmy się prowadzič i kochač przez Tego, który jest początkiem wszystkiego, i który nam wskazuje drogę.

Miejmy pewnośč, że to co jest stworzone z miłości nie może byč porzucone.