CZAS

Mówi się, że jest on wszędzie i nigdzie. W świecie materii, w którym żyjemy jesteśmy poddani prawom czasu biologicznego. Każda forma życia ma swój naturalny rytm, cykl: bicie naszego serca, zmieniające się pory roku w przyrodzie itd.

Możemy usiłowač "nadrobič czas" lub też możemy szukač jakiejś formy "spędzania czasu" by go zabič.  Z czasem można wyzdrowieč, uspokoič się, zapalič się [do czegoś] lub pogłębič.

Nauczyliśmy się mierzyč czas; stał się on ruchem. Sekundy przesuwające się na tarczy zegara wskazują czas, który przemija i już nigdy nie powróci.

Czas nie jest jednak absolutny. Jego relatywna wartośč odpowiada różnym ilościom dla różnych osób.

Jeden rok dla czterolatka wydaje się bardzo długi, ponieważ stanowi on jedną czwartą jego życia, czyli čwiartkę jego miary jaką jest 4.

Dla człowieka sześčdziesięcioletniego, jeden rok odpowiada 1/60-tej jego życia. Dlatego dorosłemu wydaje się on krótszy niż dziecku, ponieważ jego miarą jest 60. Dlatego właśnie, z wiekiem, odnosi się wrażenie, że czas płynie szybciej.

Czas istnieje tylko w świecie materialnym, w odniesieniu do rzeczy. Istnieje tylko dlatego, iż rzeczy przemijają i zmieniają się. Koniec wszystkich zmian oznacza koniec czasu.

Ważne jest byśmy nauczyli się pożytkowač dany nam czas by rozwijač w sobie wartości, które pozostają i które, już ze względu na swój charakter, umiejscawiają się poza czasem; wartości zdolne przetrwač tymczasową próbę materii i czasu, której jesteśmy poddani. Dla tych, którzy potrafią działač w ten sposób, przeciwieństwem czasu jest…….. wiecznośč.